Terug- en vooruitblik

Terug- en vooruitblik

Jazz Liefhebbers,

We staan weer voor een nieuw seizoen 2020-2021, met nog het afgelopen seizoen in gedachte.
Wat was het een gek jaar. In september 2019, na een gezellige zomer met over het algemeen mooi warm weer, en vol energie, wilden we weer fris en fruitig van start gaan. Wij, het bestuur, hadden er zin in, met het programma bijna rond met als extra een band uit Roemenië. Eind 2019 kwamen er al verontrustende berichten uit China, maar wie had toen kunnen vermoeden dat het wereldwijd zo’n impact zou hebben met zoveel gevolgen, niet voor een bepaalde groep mensen maar voor iedereen. We kregen er allemaal in meer of mindere mate mee te maken. Verjaardagen, bruiloften, jubilea en andere festiviteiten, het ging allemaal plotseling niet door.

Ik had me al voorgenomen om de zomerstop te gebruiken om de voorraad consumptiebonnen te wassen, maar na de corona berichten was dat ineens geen voornemen meer maar een, wat mij betreft een must. Ik zal dan ook, na elke clubavond de teruggekomen bonnen reinigen. Zodat wij als bestuur zeker weten schone consumptiebonnen uit te geven.

Muziekavonden en festivals die moesten worden afgelast. Wat was het een gekke situatie, het ging bijna ons inschattingsvermogen te boven. Ouders die ineens juf en meester moesten worden, grootouders die niet mochten bijspringen, of op bezoek bij de kleinkinderen mochten gaan, ouderen die geen bezoek mochten ontvangen, het kon allemaal niet meer. Extra maatregelen bij het boodschappen doen, winkels die sloten, 1,5 mrt. afstand houden, geen handen geven, vaker handen wassen, etc. Ons dagelijkse bestand werd helemaal ontwricht.

Familie en vrienden die ziek waren of werden, die we niet konden bezoeken, die ons deze periode ontvielen en waar we geen afscheid van hebben kunnen nemen

We kregen de Covid-19 niet zonder slag of stoot het land uit. We moesten allemaal weer proberen een bepaalde regelmaat in het dagelijkse leven te krijgen en dat viel niet altijd mee. Het enige lichtpuntje was het weer. Het zonnetje scheen en zo konden we toch nog even naar buiten en proberen te genieten van de kleine dingen om ons heen.

Zo werd het 27 april, de eerste in de rij van feestdagen. Koningsdag, heerlijk zonnig en warm, wat hadden we lekker op een terrasje kunnen zitten maar we moesten zoveel mogelijk binnen of dicht bij huis blijven. Met extra veel vlaggen moesten we straten een beetje een feestelijke uitstraling geven en natuurlijk met de oranje tompouce bij de koffie.

En dan Dodenherdenking op een lege Dam. Door zijn eenvoud kreeg je kippenvel, en dan die stilte, zelfs de beroemde duiven van de Dam waren stil en de soberheid bij het aansteken van het Bevrijdingsvuur en om over de Bevrijdingsdag zelf maar niet te spreken. Wat een grote feestdag had moeten worden, was het nu stil overal, zo ook in Wageningen. Oorverdovend stil.

Maar wat werden we vindingrijk. Ook hier extra veel vlagvertoon in de straten. Niet op de Amstel, maar in Carré was het jaarlijkse Bevrijdingsconcert met o.a.  Simone Kleinsma, Roel van Velzen, mezzosopraan Maria Fiselier en violiste Noa Wildschut en het Concertgebouw Orkest.  Niet met de feestelijk versierde bootjes en vrolijke mensen, maar wel natuurlijk met het lied van de bevrijding, Vera Lynn’s  “We’ll meet again”.

Ik vond het indrukwekkend wat voor technische hoogstandjes er geleverd werden om mensen met elkaar te verbinden en uitzendingen te maken.  Ook het alternatieve Eurovisie Songfestival met verbindingen over de hele wereld. Met beelden uit de oude doos en nieuwe opnames op lege pleinen of studio’s, zelfs in de privé huiskamer maar zonder publiek was in mijn ogen zo’n hoogstandje. Iedereen probeerde er het beste van te maken. Wat waren we creatief, angstig maar toch ook saamhorig.

Terwijl ik dit schrijf, krijgen we iets meer armslag om ons “gewone leven” op te pakken, maar ook voor ons ouderen meer spanning zal geven. Zal dit alles wel goed gaan, komt er geen nieuwe opleving van besmettingen. We blijven hoop houden. Eerst maar kijken of we weer naar de kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden kunnen, om gewoon te zien en bij te praten onder het genot van een kopje koffie/thee, een glaasje fris. Wel met de nodige terughoudendheid en zoveel mogelijk de RIVM-regels in acht nemend.

Het volgende diende zich aan. Mogen we op vakantie, kunnen we op vakantie, alleen in eigen land of zijn we ook weer welkom in het buitenland? Gaan de restaurants, hotels, B&B en campings weer volledig open? Wat kunnen we verwachten, waar moeten we opletten? Wat gaan we doen, wat is verstandig? Allemaal vragen waar we als oudere onrustig van worden. Een ding is zeker, het spontane is nog even ver weg. Alles moet eerst goed doordacht worden en dan kunnen er afspraken gemaakt worden. Met hoeveel personen? Op welke tijd? Hoe lang mogen we blijven? Moeten we gebruik maken van een mondkapje?

De musea, bioscopen en theaters gaan weer open.

Het bestuur komt veel eerder dan “normaal” bij elkaar om te overleggen. Wat gaan we doen, wat zijn de mogelijkheden, hoe gaan we het doen?  Wat zijn de mogelijkheden bij ons vertrouwde Junushoff? Hoe gaan we dit alles met onze leden communiceren? 

Waar we normaal bezig zijn om het financiële plaatje rond te krijgen en kijken wat onze mogelijkheden zijn voor een nieuwseizoen, en het zoeken/bezoeken van orkesten, om ze na overleg in het bestuur te contracteren, ligt het drukpunt nu op het doorvoeren en handhaven van de RIVM-richtlijnen zodat we u zo veilig mogelijk weer kunnen laten genieten van een gezellige avond JAZZ.

Nu hebben en krijgen we wat meer vrijheden, maar het lijkt of de problemen groter worden. Wat gaat er gebeuren als de vakantieperiode voorbij is, blijft de Corona rustig of komen er weer meer besmettingen? De groep 20- tot 40- jarigen worden nu meer en meer de besmettingshaarden. Terug uit het buitenland, welke souvenirtjes brengen ze mee terug? In Antwerpen worden mondkapjes verplicht en wordt er een avondklok in gesteld, dit alles omdat er weer een ernstige toename van Covid-19 patiënten zijn. Kunnen we nu al wel beslissingen nemen voor September of moeten we wachten tot midden Augustus of moeten we alles uitstellen tot misschien wel tot in Januari 2021? Zelfs wij als bestuur worden er een beetje onrustig van. Als we wel gaan starten, kunnen we dan de veiligheid garanderen, is het dan wel gezellig nu we verder uit elkaar moeten zitten in een grote ruimte, niet mogen lopen of dansen, eventueel mondkapjes op moeten als we naar toilet willen gaan?

Aan de ander kant zijn we na deze maanden van terughoudendheid en aanpassen ook wel weer toe om elkaar te ontmoeten en spreken, en dan graag met een stukje livemuziek. Wat is wijsheid, wie het weet mag het zeggen.

Als ik dit schrijf zitten we midden in de langste hittegolf van Nederland ooit, hebben we weer een persconferentie gehad met waarschuwingen omdat het aantal Covid-19 besmettingen weer aan het oplopen is. Landen en regio’s in het buitenland van code geel naar code oranje en zelfs code rood gaan. Wel of niet verplicht testen, wel of niet verplicht in quarantaine?  Volgens het RIVM is de grootste kans op besmetting in familiekring, op BBQ ’s bruiloften en verjaarsfeestjes. Het advies nu is om niet met meer dan zes mensen op bezoek te komen in huis en of tuin. En om de afstand van 1,5 mtr aan te houden.

 

Het bestuur heeft dan ook na lang wikken en wegen besloten om NIET in september van start te gaan.  Met vochtige ogen hebben wij gemeend dit besluit te moeten nemen. De mogelijkheden aan zaalruimte in ons vertrouwde Junushoff en de daarbij behorende bezoekersaantallen, de kosten en de gezondheid risico’s hebben ons tot dit besluit doen komen.

Wij willen ook dat het een veilig en gezellig avondje uit wordt voor zo veel mogelijk leden. Wij blijven natuurlijk alles zo goed mogelijk volgen zullen u zo goed mogelijk op de hoogte te houden over de stand van zaken.

Pas goed op u zelf en op elkaar en blijf gezond.

 

Namens het bestuur,

Wilma